Eigen-wijs

DE GESCHIEDENIS HERHAALT ZICH.

Ik ben een van de laatst aangewaaide columnisten bij de BOMBARDON en ik zwaai gelijk met alle anderen af. De weinige reacties die op mijn columns kwamen, hadden enerzijds te maken met mijn onverschrokken neiging om steeds weer opnieuw dat (kennelijk) verfoeide uitroepteken te hanteren, anderzijds waren het aanmoedigingen om toch vooral maar door te gaan. De politiek was en bleef overigens muisstil.
Het zal wel met mijn gebrek aan kennis van de Nederlandse taal hebben te maken, maar ik vind dat uitroepteken nog steeds schitterend. Het versterkt, althans voor mijn gevoel, mijn stelling en daar heb ik alles voor over.
Maar ja, wat is nou helemaal een uitroepteken? Een klein lullig streepje dat niet meer dan een enkele millimeter van mijn pagina in beslag neemt, dus gun mij dat kleine pleziertje!

Maar nu ter zake. Ooit, eigenlijk nog niet zo heel lang geleden, maakte het CDA in Valkenswaard de dienst uit. Maar liefst 12 van de (toen nog) 21 stoeltjes in de Raad behoorden toe aan jongens en meisjes met het groene randje. Ze leunden vaak gezellig een beetje achterover, want wie doet je wat, jij bent de baas. Enige arrogantie was het clubje dan ook niet vreemd.
Toch zag je, heel voorzichtig langs de zijkant, een concurrent opdoemen. Hij heette Geldens en hij beloofde aan iedereen (nou ja, iedereen!) gouden bergen en toen hij eenmaal aan de macht kwam, ging hij ze nog waarmaken ook, ook al moest hij daarvoor de regeltjes zo hier en daar aan de kant schuiven, maar ja daar zijn die regeltjes uiteindelijk ook voor gemaakt.
Langzaam zag je vervolgens het CDA de bijwagen van Geldens worden. Geldens trok de kar en het CDA liep aan de leiband. De kiezer die in het verleden op basis van hun inzet, maar ook een beetje uit traditie, het CDA had gesteund ging zich afvragen of dat nog wel enige zin had en of hij niet net zo goed zijn stem rechtstreeks aan Geldens kon
Dan gebeurt er iets, Valkenswaard is in rep en roer en het CDA gaat weer een eigen koers varen en laat zich als zodanig ook horen. En wat gebeurt, het CDA gaat weer zeteltjes winnen en Geldens moet ze inleveren.

Nu is er weer een nieuwe Geldens, hij is net zo slim als die andere en zou net zo goed als ‘popie-jopie’ door het leven kunnen gaan. En wat zien we, het CDA hobbelt ook achter deze Geldens aan, geen eigen geluid meer, want het is zo gemakkelijk om aan te sluiten bij het populisme van Geldens. Maar ja, de kiezer is voorlopig nog niet aan zet en ik al helemaal niet meer!